Κυριακή, 1 Δεκεμβρίου 2013

ΜΑΤ 1985-12-04

Επαναστατική Οργάνωση 17 Νοέμβρη
Αθήνα 4-12-85
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Στο πρόσφατο υπουργικό συμβούλιο ο Παπανδρέου υποστήριξε τη θέση ότι «οι τρομοκρατικές ενέργειες (όπως το κατεστημένο βαφτίζει τις δίκαιες δυναμικές ενέργειες του λαϊκού επαναστατικού κινήματος) από οποιονδήποτε κι αν προέρχονται, στοχεύουν αντικειμενικά στην αποσταθεροποίηση και υπονόμευση της δημοκρατίας» και ότι «θα πάρει όλα τα αναγκαία μέτρα προς κάθε κατεύθυνση ώστε να διαφυλαχτεί η δημοκρατική πορεία και ομαλότητα». Με λίγα λόγια λένε στο λαό ότι μ' αυτές τις ενέργειες κινδυνεύει ο ελεγχόμενος κοινοβουλευτισμός γιατί κάποιες σκοτεινές πολιτικές δυνάμεις θα επωφεληθούν από την αναταραχή για να επιβάλουν κάποια δικτατορία. Αυτό αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα ψέματα-μύθους πούχει αραδιάσει κατά καιρούς ο Παπανδρέου με αποτέλεσμα νάχει καταστεί τελείως αναξιόπιστος. Γιατί στη σημερινή περίοδο αποκλείεται τελείως να επιβληθεί δικτατορία στη χώρα μας, για λόγους τόσο εσωτερικούς όσο και εξωτερικούς.
Αποκλείεται δικτατορία όχι γιατί ο στρατός και η αστυνομία είναι δημοκρατικοί, αλλά γιατί ο αμερικάνικος και Δυτικός ιμπεριαλισμός, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του οποίου δε γίνεται καμμιά δικτατορία, όπως και το μεγάλο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο μπορεί βέβαια νάναι εγκληματικοί μηχανισμοί και απατεώνες, αλλά κορόιδα και ηλίθιοι δεν είναι. Γνωρίζουν πολύ καλά ποιος μπορεί να εξυπηρετήσει καλύτερα τα συμφέροντα τους, τόσο βραχυπρόθεσμα, όσο και στρατηγικά μακροπρόθεσμα. Ότι καλύτερο πολιτικό μηχανισμό απ' το ΠΑΣΟΚ παρά τις επί μέρους διαφωνίες που σήμερα έχουν ελαχιστοποιηθεί, δεν πρόκειται να βρουν, αφού το καίριο θέμα των βάσεων έχει λυθεί.
Γιατί το ΠΑΣΟΚ έχει δύο μεγάλα ατού που όχι η δικτατορία αλλά και η κοινοβουλευτική δεξιά δεν τάχε: ακολουθεί σήμερα μια φιλοδυτική και φιλοαμερικάνικη πολιτική υπακούοντας δουλικά στις επιταγές του ΔΝΤ και της ΕΟΚ, καλυπτόμενο πίσω απ' το επιχείρημα ότι είναι αντιαμερικανικό αντιιμπεριαλιστικό και δεύτερο προωθεί μία απ' τις πιο άγριες επιθέσεις ενάντια στο βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων με πιο ευρωπαϊκό επίπεδο, αυξάνοντας έτσι τα περιθώρια κέρδους του μεγάλου κεφαλαίου, επίθεση που δικαιολογεί με το μεγαλειώδες επιχείρημα ότι την επέλεξε δημοκρατικά ο ίδιος ο λαός στις πρόσφατες εκλογές.
Αν απ' την άλλη επέβαλαν δικτατορία, γνωρίζουν καλά απ' τα διδάγματα πούχουν βγάλει απ' την εφτάχρονη δικτατορία του 67, ότι αυτή δε θα αποχτήσει το παραμικρό λαϊκό έρεισμα, θα διασπαστεί η αστική τάξη, θα φουντώσει το αντιαμερικανικό κι αντιδυτικό αντιιμπεριαλιστικό φρόνημα, θα φουντώσει η αντίσταση σ' αυτή αλλά και στο κοινωνικό σύστημα λόγω της σημερινής οικονομικής κρίσης, θα δημιουργηθούν τεράστια πολιτικά προβλήματα ελέγχου, και όλα αυτά θα οδηγήσουν σε πραγματική κοινωνική αποσταθεροποίηση της Ελλάδας. Γι' αυτό το λόγο τη δικτατορία θα προσπαθήσουν να την αποφύγουν πάση θυσία.
Τα πάρα πάνω επιβεβαιώθηκαν πλήρως με το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Ισπανία, παρ' ότι εκεί οι φασίστες είχαν πλεονέκτημα ότι διέθεταν κάποια μικρή λαϊκή βάση. Ένας απ' τους σημαντικότερους παράγοντες της αποτυχίας του υπήρξε η στάση του δυτικοευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού. Όλες οι εξέχουσες προσωπικότητες της ΕΟΚ στη διάρκεια της εξέλιξης του πραξικοπήματος, με όλη τους τη δύναμη επενέβησαν και πίεσαν τους στρατηγούς και τον Χουάν Κάρλος απειλώντας τους με σειρά μέτρων, με αποτέλεσμα να πείσουν τους πιο σημαντικούς στρατηγούς και το βασιλιά να το εγκαταλείψουν και να αποτύχει. Κι αυτό όχι γιατί οι δυτικοευρωπαίοι ηγέτες είναι δημοκράτες, αλλά γιατί ξέρουν καλά ότι μια δικτατορία σήμερα στην Ισπανία ή στην Ελλάδα είναι σοβαρός παράγοντας αποσταθεροποίησης του δυτικοευρωπαϊκού κατεστημένου. Γιατί εκτός των άλλων δημιουργεί κινήματα αλληλεγγύης στην ένοπλη αντίσταση, στα εσωτερικά των μεγάλων δυτικών χωρών, κινήματα που με τη σειρά τους επηρεάζουν την ίδια την εσωτερική πολιτική κατάσταση τους. Έτσι η σημερινή πολιτική στρατηγική της ΕΟΚ για την Ευρώπη είναι το γερμανικό μοντέλο, η διαδικασία κοινωνικού εκφασισμού που ακολουθιέται παντού, πίσω όμως απ' τη βιτρίνα του κοινοβουλίου και της «δημοκρατικής νομιμότητας»
Για να απαντήσουμε όμως στο ερώτημα γιατί προβάλλεται το παραμύθι της αποσταθεροποίησης πρέπει ν' αναφερθούμε στην οικονομία. Η κατάσταση της οικονομίας είναι πασίγνωστη. Γνωστοί όμως είναι και οι υπεύθυνοι: οι μεγαλοαπατεώνες εφοπλιστές που έκλεψαν με τις κομπίνες τους τα εκατοντάδες δις και τα έβγαλαν σε συνάλλαγμα στο εξωτερικό, προτιμώντας να φουντάρουν την ελλ. Βιομηχανία και οικονομία, αντί να κάνουν επενδύσεις εκσυγχρονισμού. Το πολιτικό προσωπικό της ΝΔ που υπήρξε συνένοχος τους στη χρηματοδότηση τους. Το πολιτικό προσωπικό του ΠΑΣΟΚ που αντί να χτυπήσει τους παραπάνω υπεύθυνους της αποβιομηχα-νοποίησης τους αθωώνει και τους εκλιπαρεί για μπίζνες. Που βάζει πάλι το λαό να πληρώσει τα χρέη τους μέσω της μετοχοποίησης τους, με το σημερινό άγριο χτύπημα του βιοτικού του επιπέδου που είναι λογική συνέπεια της παραπάνω πολιτικής. Μ' αυτή την πολιτική το ΠΑΣΟΚ έγινε συνυπεύθυνο με τους ντόπιους μεγαλοαπατεώνες καπιταλιστές και τη ΝΔ για τη σημερινή κατάσταση. Αυτή προκαλεί το μεγαλύτερο κοινωνικό αναβρασμό των τελευταίων χρόνων, τη μαζική λαϊκή κινητοποίηση ενάντια στα οικονομικά του μέτρα. Και για να μπορέσει να εκφοβίσει, να τρομοκρατήσει αυτό το λαϊκό αγώνα, να κάμψει αυτή την αντίσταση, να περάσει τα μέτρα του, προβάλλει το μπαμπούλα της αποσταθεροποίησης που δήθεν θα επέλθει με την κοινωνική αναταραχή και την «τρομοκρατία». Κοροϊδεύει τους εργαζόμενους λέγοντας τους, καθήστε φρόνιμα γιατί κινδυνεύει η δημοκρατία, ενώ ξέρει ότι αποκλείεται τελείως κάθε δικτατορική λύση μόνο και μόνο για να μπορέσει να περάσει την προδοτική οικονομική του πολιτική.
Σ' αυτό το ψέμα εμείς απαντάμε και λέμε στο λαό. Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος αποσταθεροποίησης. Η «δημοκρατία» δηλ. ο ελεγχόμενος κοινοβουλευτισμός δεν κινδυνεύει από κανένα. Ο μόνος που πράγματι κινδυνεύει είναι η οικονομική πολιτική του Παπανδρέου, δηλαδή η υλοποίηση των όρων που επέβαλε στη χώρα μας ο διεθνής ιμπεριαλισμός. Ας κινητοποιηθούμε λοιπόν κι ας αγωνιστούμε με όλα τα μέσα, ειρηνικά και δυναμικά, ενάντια σ' αυτή την πολιτική. Το μόνο ρίσκο είναι η ανατροπή της.
Το παραμύθι όμως ότι η «τρομοκρατία» απειλεί τη δημοκρατία έχει και άλλους στόχους. Μ' αυτό ο Παπανδρέου προσπαθεί να καλύψει και να αποκρύψει καινούρια βήματα στη διαδικασία εκφασισμού της χώρας. Σε δύο επίπεδα. Το πρώτο με τη συνολική αποδοχή και υιοθέτηση της φασιστικής πολιτικής σε θέματα «τρομοκρατίας» ολόκληρου του φακέλου της CIA. Πολιτική που θαυμάσαμε πρόσφατα με τη θριαμβευτική επιτυχία των αιγυπτίων κομάντος που δεν δίστασαν να δολοφονήσουν 60 αθώους, με την επίθεση τους, αμερικάνικων προδιαγραφών, έμπνευσης και καθοδήγησης. Αυτή η αποδοχή δεν περιορίζεται σε θέματα αστυνομίας, εκπαίδευσης, μεθόδων κλπ. αφού αυτή, σύμφωνα με τις πρόσφατες αποκαλύψεις του τύπου, εκπαιδεύεται ήδη από κουκουλοφόρους πράκτορες της CIA. Επεκτείνεται στη γενικότερη συνολική πολιτική σε σχέση με την «τρομοκρατία» που αφορά τον τύπο, τα κόματα, οργανώσεις και τέλος το λαό. Και εδώ, σ' αυτό το δεύτερο επίπεδο είναι που γίνεται το μεγαλύτερο βήμα προς τον κοινωνικό εκφασισμό.
Είναι γνωστή η πάγια ταχτική του ΠΑΣΟΚ να βαφτίζει με άλλα ονόματα όπως οι φραγκισκανοί καλόγεροι βάφτιζαν το κρέας ψάρι, τα διάφορα ζητήματα. Έτσι η διαγραφή βαφτίζεται «έθεσε εαυτόν εκτός κινήματος», η προσφυγή στα δάνεια της ΕΟΚ κι η υποταγή στους όρους της «διαφύλαξη εθνικής ανεξαρτησίας» κλπ. Έτσι και σήμερα κάνει ένα αποφασιστικό βήμα στην πορεία εκφασισμού της κοινωνίας βαφτίζοντας «κινητοποίηση» του λαού ενά-ντια στην τρομοκρατία».αυτό που δεν είναι τίποτε διαφορετικό από τη δημόσια και επίσημη καλλιέργεια του χαφιεδισμού.
Το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί και εδώ να πετύχει εκεί που απέτυχε η χούντα, να μετατρέψει την Ελλάδα σε χώρα χαφιέδων, να εφαρμόσει το γερμανικό πρότυπο. Αλλά και αυτή η απόπειρα δεν μας ενοχλεί γιατί και δω θα σπάσει τα μούτρα του. Γιατί ο λαός ξέρει καλά να διακρίνει τους πραγματικούς από τους ψεύτικους φίλους του, αυτούς που αγωνίζονται από αυτούς που καλύπτουν την προδοτική πρακτική τους με αχαλίνωτη δημοκοπία.
Σ' αυτό το νέο βήμα στη διαδικασία κοινωνικού εκφασισμού, πρωτοστατεί και το ΚΚΕ εσωτερικού. Παληότερα όταν αυτό το κόμμα ήταν πιο δυνατό και πριν το πάρει ο κατήφορος είχαμε γράψει ότι είχε κατορθώσει τον άθλο, όντας στην πρωτοπορεία του οππορτουνισμού να βρίσκεται συνάμα στην πρωτοπορεία του σταλινισμού. Σήμερα ας χειροκροτήσουμε ένα καινούριο του άθλο. Βρίσκεται συνάμα στην πρωτοπορεία της διαδικασίας εκφασισμού της χώρας. Φαίνεται απλά ότι ζήλεψε τη δόξα του πνευματικού του πατέρα Σ. Καρίγιο, τον οποίο ο Ισπανικός λαός έβαλε τελειωτικά και αμετάκλητα στο περιθώριο της πολιτικής ζωής.
Έτσι όταν μεθαύριο θα βλέπουμε σ' αυτό το θέατρο που λέγεται Βουλή να παίζεται η καλύτερη θεατρική παράσταση της χρονιάς, ας μην ξεχνάμε ότι αυτοί οι κύριοι που με συγκινητική ομοψυχία και συναίνεση, παρουσιάζουν τη 17Ν, την «τρομοκρατία» και τη λαϊκή βία να απειλούν δήθεν τη δημοκρατία, μας λένε και πάλι χοντρά ψέματα και έχουν άλλους στόχους. Αυτοί οι κύριοι που ζητάνε να τη βάλουν στο περιθώριο και να τη καταδικάσουν, δεν ζήτησαν ποτέ με την ίδια ομοψυχία και συναίνεση να βάλουν στο περιθώριο τα ΜΑΤ-ΜΕΑ που ξυλοκοπούν, πυροβολούν, τραυματίζουν, τρομοκρατούν τους εργαζόμενους. Δεν ζήτησαν ποτέ με την ίδια ομοψυχία και συναίνεση να σταματήσουν να πυροβολούν οι μπάτσοι τα ανήλικα παιδιά. Δεν ζήτησαν ποτέ με την ίδια ομοψυχία και συναίνεση και δεν πέτυχαν να τιμωρηθεί έστω και ένας μπάτσος που δολοφόνησε ή τραυμάτισε πολίτη ώστε να σταματήσουν οι πυροβολισμοί. Και ας μη ξεχνάμε ότι όλοι αυτοί οι κύριοι έκρυψαν επιμελώς απ' το λαό ότι στη θέση του Μιχάλη Καλτέζα ή του ανήλικου συνεπιβάτου του μοτοποδήλατου, θα μπορούσε να βρίσκεται οποιοσδήποτε 15χρονος, το παιδί οποιουδήποτε Έλληνα.
Ας μην ξεχνάμε ακόμη ότι όλοι αυτοί οι κύριοι ποτέ δεν ζήτησαν με την ίδια ομοψυχία και συναίνεση να καταδικαστούν και μπουν στο περιθώριο οι υπεύθυνοι για τη σημερινή κατάντια της οικονομίας. Οι μεγαλοαπατεώνες βαθύπλουτοι καπιταλιστές που κατακλέψανε τον τόπο και οδήγησαν τον τόπο στην αποβιομηχανοποίηση και ανεργία. Οι υπεύθυνοι για το ότι καλείται σήμερα ο λαός να μειώσει το βιοτικό του επίπεδο τουλάχιστον κατά το ένα τρίτο, σε ένα χρόνο. Αλλά πώς να τους καταγγείλουν με την ίδια ομοψυχία και συναίνεση, να τους βάλουν στο περιθώριο, όταν αυτοί οι κύριοι πολιτικοί είναι συνυπεύθυνοι με τους μεγαλοκαρχαρίες για τη σημερινή κατάσταση και είναι αυτοί που καθοδηγούν σήμερα την επίθεση του μεγάλου κεφαλαίου ενάντια στο λαό; Ας μην ξεχνάμε λοιπόν ότι πίσω από τις διάφορες ηχηρές διαφωνίες τους, τις θεατρικές κορώνες τους κρύβεται το γεγονός ότι τους χωρίζει άβυσσος απ' το λαό, ότι είναι προνομιούχοι και δεν έχουν κανένα απ' τα προβλήματα του. Δεν τους ενδιαφέρει η ακρίβεια, αφού έχουν μισθούς εκατοντάδων χιλιάδων, με τα διάφορα έξοδα παραστάσεως. Δεν τους ενδιαφέρει το πρόβλημα υγεία αφού πάνε στο εξωτερικό. Δεν τους ενδιαφέρει η υποβάθμιση της παιδείας αφού τα παιδιά τους πάνε στα ξένα Ιδιωτικά. Δεν τους ενδιαφέρουν τα μικρά-μεγάλα αφού έχουν δύο αυτοκίνητα. Δεν τους ενδιαφέρει το νέφος αφού μένουν στις διάφορες Εκάλες και πάνε κάθε τόσο στα εξοχικά τους και στις Ελούντες. Δεν τους ενδιαφέρει η μόλυνση και οι υποβαθμισμένες συνοικίες της Αθήνας, οι πλημμύρες με την πρώτη βροχή αφού ποτέ δεν πατάνε σ' αυτές.
Δεν τους ενδιαφέρουν οι άθλιες συγκοινωνίες κι ότι τα λεωφορεία και τα τρόλευ γίνονται κινητά φέρετρα με το πρώτο ψιλοβρόχι αφού ποτέ τους δεν μπαίνουν σ' αυτά. Δεν τους ενδιαφέρουν οι άλλες άθλιες συγκοινωνίες αφού ποτέ τους δεν τις χρησιμοποιούν, εκτός απ' τις αεροπορικές. Γενικά δεν αντιμετωπίζουν κανένα απ' τα προβλήματα του λαού.
Ας μην ξεχνάμε λοιπόν ότι όλοι αυτοί οι κύριοι πένητες, με τα σκαμένα και ταλαιπωρημένα μούτρα απ' τις θυσίες, τη σκληρή δουλειά και διαβίωση στις τρώγλες τους της Εκάλης, είναι αυτοί που κατηγορούν τον εργαζόμενο λαό ότι δεν εργάζεται και καταναλώνει περισσότερα από όσα παράγει.
Πριν κλείσουμε θα αναφερθούμε σε ορισμένα θέματα σχετικά με την τελευταία μας ενέργεια:
—στο κείμενο μας σε ένα σημείο παραλείφθηκε μία σειρά με αποτέλεσμα να γίνει ακατανόητο. Έλεγε. Ας σταματήσουν λοιπόν το παραμύθι της καταδίκης της δικής μας βίας για να καλύψουν την ανοχή τους και την παθητική τους συγκατάθεση σ' αυτή τη βία του καθεστώτος (δηλ. τραυματισμούς, δολοφονίες).
—ορισμένοι μίλησαν για αλλαγή στη στρατηγική μας και για τυφλή βία. Αυτό είναι λάθος αν δεν είναι καθαρό ψέμα. Η ενέργεια μας δεν ήταν τυφλή γιατί τέτοια είναι μια ενέργεια που χτυπάει αδιάκριτα οποιονδήποτε. Η ενέργεια μας είχε για στόχο τα ΜΑΤ-ΜΕΑ και μόνο αυτούς χτύπησε. Τόχουμε ξαναπεί ότι τα θεωρούμε ένοπλη συμμορία στην υπηρεσία των μεγαλοαπατεώνων καπιταλιστών, που ξυλοκοπεί και τρομοκρατεί τον εργαζόμενο λαό για το πέρασμα της σημερινής οικονομικής πολιτικής. Σαν τέτοια θα τη χτυπάμε μέχρι να διαλυθούν. Τη διάλυση τους άλλωστε έχει ζητήσει ευρύ φάσμα πολιτικών δυνάμεων ανάμεσα στις οποίες και το ΠΑΣΟΚ πριν το 81, υπόσχεση βέβαια που εγκαταλείφθηκε. Τους άλλους μικρούς απλούς αστυφύλακες δεν θα τους χτυπάμε γιατί δεν τους θεωρούμε εκ προοιμίου εχθρούς, εκτός βέβαια αν βγάλουν πιστόλι και πυροβολήσουν.
—δεν ήταν τυφλή γιατί αποκλείονταν τελείως οποιοσδήποτε τραυματισμός άλλων άσχετων. Ο χώρος της έκρηξης είχε επιλεχθεί με προσεχτική μελέτη. Πίσω του σε μια αχτίνα 80-100 μέτρων δεν υπήρχε σπίτι. Το βυτίο ήταν άδειο και είναι ψέμα ότι κινδύνεψε να εκραγεί. Απέναντι απ' το σημείο της έκρηξης, υπήρχε άδεια οικοδομή στην οποία κατευθύνθηκε το κύμα της έκρηξης, επειδή είχαμε διαρυθμίσει κατάλληλα μέσα στο φορτηγάκι σακιά με τσιμέντα. Το πρατήριο βενζίνας δεν κινδύνευε καθόλου. Πεζοί γενικά σ' αυτό το χώρο δεν υπήρχαν, αλλά και αν υπήρχαν την ώρα της διέλευσης του λεωφορείου των ΜΑΤ η ενέργεια δεν θα γίνονταν. Γι' αυτό άλλωστε αφήσαμε το πρώτο λεωφορείο ΜΑΤ να περάσει χωρίς να το χτυπήσουμε γιατί το ακολουθούσε στα 3 μέτρα επιβατικό Ι.Χ. 5 λεπτά πριν την έκρηξη κάποιος έκανε βόλτα το σκύλο του και αν δεν έφευγε δεν θα χτυπάγαμε. Είχαμε όλο το περιθώριο αφού πέρναγαν 8 λεωφορεία ΜΑΤ να επιλέξουμε αυτό με τις κατάλληλες προϋποθέσεις, δηλ. κανένας πεζός, κανένα Ι.Χ. Και αυτό ήταν το δεύτερο και δεν γρατζουνίστηκε ούτε γάτα, κανένας πέρα απ' τα ΜΑΤ. Τέλος., ας προσθέσουμε το αξιομνημόνευτο γεγονός ότι λίγο πριν την έκρηξη πέρασαν 3 μπάτσοι, δύο πηγαίνοντας στα ΜΑΤ και ο ένας μάλιστα φεύγοντας πάτησε πάνω στο καλώδιο.
Ε.Ο. 17 Νοέμβρη